ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η παρουσία του Χριστού στη ζωή μας είναι χαρά.

Υπάρχει άνθρωπος με κακή προαίρεση;

Υπάρχει άνθρωπος που δεν θέλει τη σωτηρία του;

Και αν δεν θέλει να σωθεί αυτό δεν οφείλεται σε πνευματική άγνοια;

Και αν δεν θέλει να σωθεί αυτό δεν σημαίνει ότι οι εμπειρίες της αμαρτίας έχουν διαστρέψει τα κίνητρά του;

Πως είναι δυνατόν να αποστρέφεται τη γεύση της χάρης και τη χαρά της Αγάπης;

Ο άνθρωπος δεν επιλέγει ελεύθερα τη συμπεριφορά του από ένα απέραντο ρεπερτόριο δυνατοτήτων.

Δεν επιλέγει ελεύθερα κάθε στιγμή αυτό που θέλει να κάνει.

Τις περισσότερες φορές δεν κάνει αυτό που θέλει αλλά αυτό που μπορεί να θέλει.

Σε μερικές περιπτώσεις η ανυπακοή μπορεί να είναι από υπαρξιακή άποψη ορθή στάση διότι ενώ οδηγεί στην αμαρτία διασώζει την αυθεντικότητα, την αληθινότητα και την ιερότητα της προσωπικής σχέσης με την Αλήθεια.

Οι εξουθενωμένοι αμαρτωλοί μπορεί να βρίσκονται πιο κοντά στη βασιλεία των ουρανών από τούς δικαιωμένους χριστιανούς διότι εμπνέονται από το προνόμιο της συντριβής.

Η Αρετή δεν κατορθώνεται με τη βίαιη και ψυχαναγκαστική αποφυγή της αμαρτίας. Η αρετή είναι η φυσική αντανάκλαση της ταπείνωσης.

Η αποτυχία και η οδύνη μάς ελευθερώνουν από τα δεσμά της εγκοσμιότητας. Η οδύνη μας ελευθερώνει από την φιληδονία.
Δεν έχει ουσιαστική σημασία αν είναι κανείς καλός ή κακός αλλά αν είναι ειλικρινής και αληθινός με τον Θεό και τον εαυτό του.

Αυτό που θα έπρεπε να φοβάται ο χριστιανός είναι η υποκρισία. Η ψευδαίσθηση ότι βρίσκεται στο δρόμο του Θεού επειδή και μόνο τηρεί τους τυπικούς κανόνες της εκκλησιαστικής ζωής.

Οι καθωσπρεπικές συμπεριφορές ενισχύουν μέσα του την ψευδαίσθηση της αγαθότητάς και της αυτοδικαίωσης με συνέπεια να μην μπορεί να συναισθανθεί την πλάνη του.
Ενώ ο "αμαρτωλός" γνωρίζει ξεκάθαρα την αμαρτωλότητά του εφόσον παραβαίνει το θέλημα του Θεού ο "καλός χριστιανός" δεν μπορεί να δει το λάθος του και όσο "καλύτερος" γίνεται τόσο περισσότερο αυτοεπιβεβαιώνεται και βυθίζεται στον εγωκεντρισμό του. Είναι τραγικό να τον απομακρύνουν από το Θεό οι ίδιες οι επίμονες προσπάθειες που κάνει για να τον πλησιάσει.

ΥΠΟΜΟΝΗ - ΑΠΟΔΟΧΗ - ΣΥΜΠΟΝΙΑ - ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ - ΕΛΠΙΔΑ - ΠΙΣΤΗ - ΑΓΑΠΗ - ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Τα δώρα της Αγάπης

Η αγάπη δεν τρέφεται και δεν ζει μόνο με υλικά δώρα.

Η αγάπη από την πρώτη στιγμή που θα εμφανιστεί και θα κυριαρχήσει το είναι μας, δεν μας χαρίζει υλικά δώρα. Μας χαρίζει χαμόγελα, τρυφερότητα, νόημα, σκοπό, στήριξη και δύναμη.
Τα δώρα της αγάπης δεν έχουν βέβαια την μορφή ενός αρκούδου και δεν δίνονται την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ή κάποια ημέρα επετείου.

Τα δώρα αυτά δεν πιάνονται με τα χέρια μας, είναι άπιαστα, δεν είναι ακριβά ή φθηνά, είναι ανεκτίμητα, γεμίζουν την καρδιά μας, μας αλλάζουν, μας κάνουν καλύτερους.
Τα δώρα αυτά λέγονται κατανόηση, συντροφικότητα, παρουσία, πίστη, ελπίδα, αλήθεια, ειλικρίνεια, προσπάθεια, προστασία, βοήθεια, σκέψη, θέληση, σεβασμός, τρυφερότητα, και τα δίνουν μόνο αυτοί που νοιώθουν πραγματική αγάπη και την γιορτάζουν κάθε ημέρα τιμώντας τη με όλα αυτά τα δώρα.